Black Heart

Kto miał chociaż raz przemożone wrażenie, że nie wie, co chce w życiu robić..? A jeśli wie, to waha się, czy na pewno będzie się spełniał w danym zawodzie, czy wytrwa?
Tematyka dzisiejszego postu nie będzie o doradztwie zawodowym - Boże, broń! Nie wyobrażam sobie, że coś takiego mogłoby wyjść spod mego pióra. Niech ktoś mi o tym przypomni, kiedy skończę jakieś dwadzieścia lat i obym nie została właśnie doradcą zawodowym...

 Chciałam napisać, że wszystkiego warto próbować. Mądrość życiowa, o której czytamy, którą napotykamy, nie wzięła się z niczego. Ktoś musiał coś robić, działać, angażować się - a z tym jest teraz problem. Mogę potwierdzić w stu procentach na przykładzie kilku znajomych. Żeby grupowo się w coś zaangażować, wszystkich trzeba ciągnąć na siłę. Żadnej dobrej woli. Żadnej chęci i ciekawości. Zresztą, nie wiedzą co tracą. Najgłębsze wartości życia trzeba odkryć samemu, pokonując swoje wewnętrzne bariery. Nikt niczego się nie nauczy, jedynie czytając książki i cytując jakichśtam sławnych myślicieli. Przykro mi, ale doświadczenie w magiczny sposób nie przepłynie z jednego człowieka na drugiego. Czasem o niektórych rzeczach należy przekonać się na własnej skórze.

Oto, co udało mi się dokonać w najbliższym czasie:
✓ reżyseria przedstawienia,
✓ napisanie scenariusza,
✓ wykonanie transparentu,
✓ zbiórka żywności,
✓ 'zabawa w fryzjerkę'
✓ występy,
✓ wykonanie scenografii.

Nie chodzi mi o przechwalanie się, a raczej o przesłanie "chcieć to móc".  Bo widzicie, teraz nikomu nic się nie chce. Powszechnym planem na przyszłość jest zazwyczaj siedzenie na głowie rodzicom, albo typowe "jakoś będzie". A samymi chęciami nic się nie zrobi.