Kot dla uwagi

http://www.unsplash.com

Naprawdę dawno mnie tu nie było, więc trzy miesiące spóźniona, witam wszystkich w nowym roku! Mam nadzieję, że dla wszystkich będzie jeszcze lepszy niż ten poprzedni.

Przyznajcie się, kto zdążył już złamać swoje postanowienia?

Dzisiaj przychodzę do was tak właściwie... z niczym. Przepraszam. Daję znać, że żyję i jeżeli ktoś pozostał jeszcze na tych starych śmieciach, mam nadzieję, że mój warsztat nadal będzie was zadowalał.

A teraz czas na lanie wody.

Upływający czas mierzę nie tylko zerkając na białe kartki kalendarza, ale też przez patrzenie w lustro. Włosy, które w sierpniu sięgały nad ramię, teraz urosły o dobre sześć centymetrów. Mam wrażenie, że jeszcze te prawie pół roku temu uważałam się o wiele mądrzejszą niż jestem teraz, ale cóż, tak bywa. Mam nadzieję, że niedługo znowu zacznę gadać od rzeczy.

Nie wiem nawet o czym powinnam pisać. Nie kręci mnie już wysławianie się na każdy temat, a także lanie wody (udawajmy, że właśnie teraz tego nie robię) wraz z potokiem mądrych słów. Wolałabym skupić się na czymś konkretnym, dla przykładu tworzenie opowiadań. Na ten temat ostatnio dowiedziałam się wielu rzeczy, którymi mogłabym się z wami podzielić. Już wcześniej pojawiały się posty typu "Jak nie stworzyć Mary Sue", albo "Jak nadać opowiadaniu realizm", ale myślę, że udałoby się jeszcze coś z tego tematu wycisnąć.

Dajcie znać, co o tym myślicie.

A tak jeszcze na zakończenie mam ogromną prośbę: jeśli to czytasz, daj znak życia. Napisz w komentarzu choćby "jestem", "obecna", "czytam", wszystko mi jedno. Chciałabym zobaczyć, czy ktoś tu jeszcze czeka na nowe posty.

Buziaki,
Zapracowana Mistrzyni Pisania o Niczym.

EDIT: Znowu planuję zmiany w wyglądzie bloga, strona będzie przez jakiś czas w rozsypce, może zmianie ulec nawet adres, więc bądźcie czujni!