Otwórzmy się na ludzi

Ten dzień nie miał być w żadnym stopniu nadzwyczajny. Wracałam do domu, zmachana, w połowie chora i tak właściwie nie miałam nic do roboty. Żadnych planów. Kiedy tak pędziłam, zamyślona, nawet nie zauważyłam starszej pani stojącej z brzegu chodnika. Dostrzegłam ją dopiero, gdy poprosiła mnie o pomoc, jej torba z zakupami była dla niej za ciężka. Oczywiście się zgodziłam i ku zdziwieniu Staruszki, doniosłam tę torbę aż do przystanku, do którego zmierzała. Musiałam co chwila powtarzać, że naprawdę nie ma problemu. Bała się, że spóźni się na autobus, więc ją uspokoiłam. Kiedy położyłam zakupy na ławce, na przystanku, spytałam czy dalej sobie poradzi. Przytaknęła z uśmiechem, czym odwzajemniłam jej się. Wzięła mnie za rękę i zaczęła z całego serca dziękować. Wtedy powtarzałam, że naprawdę nie ma za co. Życzyłam jej miłego dnia, po czym wróciłam do domu.

 Potem zaczęłam myśleć: dzięki Bogu, że trafiła akurat na mnie. Bo spójrzmy prawdzie w oczy: ile osób zatrzymałoby się? Przede mną, prosiła jeszcze kilka osób. Szli w grupie i świetnie się bawili, nie zamierzając poświęcić minimalną ilość czasu na pomoc. Z całego serca nie mogę znieść takich osób, które, proszone o pomoc, nawet się nie zatrzymują i idą dalej pogrążając się w "swoich sprawach". Może to, że postanowiłam komuś pomóc, nie jest jakimś wielkim osiągnięciem, ale chcę zwrócić uwagę na ignorancję, którą cechują się, szczególnie młodzi, ludzie. Nie wiem, ile ta Pani stałaby na chodniku, póki ktoś by się nie zgodził i by jej nie pomógł.
Otwórzmy się na ludzi.

HOW TO HAVE A 

LOVELY

DAY

Smile at strangers

Slow down
Say thank you
Give lots of compliments
Dress nicely
Wear perfume

 Observe and listen
Be charming
Laugh
Wish others a lovely day

*obrazek z powyższymi radami znalazłam w Internecie, ale nie pamiętam źródła.