Chwila

Pamiętam takie chwile,

kiedy nie mogłam unieść głowy,

spojrzeć z uśmiechem w górę.

Coś ciągnęło mnie do dalekiej ziemi,

uporczywe, zimne dłonie.

Cień dyszący mi w kark.

Czy słyszysz mnie parszywy świecie?

Zostałam magistrem cierpienia,

ale wyrzekłam się tytułu.

Zerwałam kontrakt.

Myślę, że dostałam lekcję.

Gdy nikt nie chce cię słuchać,

wyrzeknij się ciężaru.

Gdy nikt nie odpowiada,

zamknij się na udrękę.

Hej, parszywy świecie,

dziękuję za wspaniałe życie.

Teraz czuję, że dostałam wszystko

z powrotem.

I to wrażenie, że wygrałam.

I ta myśl, że udręka odeszła na zawsze.

Uśmiech, głowa w górze.

Witam, niesamowite życie.