Persist, rozdział 1: "Ciemny ocean"

1.

"Ciemny ocean"

Na początku była jasność. Biała plama. Kompletna pustka. Do nosa wdzierała mi się woń krwi i niepewności. Wypalona dziura w świadomości i wspomnieniach. Potem padał śnieg. W miejscach, gdzie spadły pojedyncze płatki, skóra mnie piekła. Czułam dławiący dym w gardle i słyszałam syreny karetki. Tylko tyle pozostało w mojej głowie. Lekko uchyliłam powieki. Leżałam w chorobliwie białym pomieszczeniu. Wszystko było rozmyte, ale opuszkami palców wyczułam dziesiątki rurek sterczących mi z ramion. Zerwałam je jednym ruchem i od razu straciłam przytomność.

Pierwszym odczuciem po obudzeniu się było kompletne zagubienie. Podpierając się drżącymi rękoma, spróbowałam usiąść. Kable wróciły na swoje miejsce. Czułam się tak, jakbym była obserwatorem życia. Nie miałam swoich wspomnień. Nie miałam pamięci. Wiedziałam jedynie, że jestem w szpitalu. Dlaczego? Kim jestem? Przycisnęłam zimne dłonie do skroni. Rurki zawadzały mi, więc odczepiłam je. Tym razem nie straciłam przytomności. Pisk urządzeń wdzierał się do mojej głowy. Trudnością było dla mnie zebranie myśli – choć ich nie posiadałam. Obłęd był bliski. Do czasu, gdy przez oszklone drzwi wpadli lekarze, siedziałam bujając się w tył-w przód. Zaczęli z powrotem przypinać mnie do urządzeń, tłumacząc że nie mogę "tak po prostu zrywać kabli i rurek". Potem jeden z doktorów wskazał reszcie drzwi, a sam usiadł na krześle, obok mojego łóżka. Przyglądałam mu się. Czego ten człowiek ode mnie chciał?

- Jak wiesz, miałaś wypadek samochodowy. Aktualnie twój stan jest stabilny. Niedługo powinnaś móc wrócić do domu. Twoja babcia zgodziła się, żebyś u niej zamieszkała.

Przysłuchiwałam się temu zimnemu tonowi.

- A co z... rodzicami?

- Nie żyją.

Tak spokojnie mówił o śmierci. To drastyczne. Ja miałam rodziców? Uczestniczyłam w wypadku? Zamroczenie powoli zaczęło ustawać. Nie pamiętałam tych ludzi. Otworzyłam szerzej oczy i dokładniej rozejrzałam się po pomieszczeniu. Uparcie milczałam. Gdy mężczyzna chciał wyjść, nie doczekawszy się mojej reakcji, cicho spytałam:

- Kim jestem?

Heej! Dzisiaj udostępniam wam fragment nowego opowiadania, krótki, ale resztę muszę jeszcze dopracować. :3 Jeszcze nie ma ono tytułu, ale niedługo powinien się pojawić ;).