Życie mimo wszystko

  Rozdział 10

Wrzeszczałam na siebie samą w myślach.

Włączyli muzykę.

Gdybym umarła młodo, pogrzebcie mnie w satynie

Połóżcie mnie w łóżku usłanym różami

Zatopcie mnie w rzece o świcie

Odeślijcie mnie ze słowami miłosnej piosenki

Och, och, och, och

Jakiś tłumek już poklaskiwał do rytmu, ale ja nie zwracałam na nich uwagi. Patrzyłam tylko na Nathan'a.

Panie, uczyń mnie tęczą, będę oświetlać moją matkę

Będzie wiedziała, że jestem bezpieczna z Tobą

Kiedy stanie pod moimi kolorami, och, i

Życie nie zawsze jest tym, czym sądzisz, że powinno być, nie

Nawet nie osiwiała, a już grzebie swoje dziecko

Ostry nóż krótkiego życia

Cóż, widocznie miałam już wystarczająco dużo czasu

Gdybym umarła młodo, pogrzebcie mnie w satynie

Połóżcie mnie w łóżku usłanym różami

Zatopcie mnie w rzece o świcie

Odeślijcie mnie ze słowami miłosnej piosenki

Ostry nóż krótkiego życia

Cóż, widocznie miałam już wystarczająco dużo czasu

I będę odziana w biel, gdy wejdę do Twego królestwa

Jestem tak zielona jak pierścionek na moim małym, zimnym palcu

Nigdy nie zaznałam miłości mężczyzny

Ale oczywiście miło było czuć, jak trzymał mnie za rękę

Tutaj w mieście jest chłopak, który mówi, że będzie mnie kochał wiecznie

Kto by pomyślał, że "wiecznie" może być przerwane przez

Ostry nóż krótkiego życia

Cóż, widocznie miałam już wystarczająco dużo czasu

Więc ubierzcie się dobrze, chłopcy, a ja założę moje perły

Czego nigdy nie zrobiłam, dokonało się

Grosz za moje myśli, och nie, sprzedam je za dolara

Są one warte o wiele więcej po tym, jak odeszłam

I może teraz usłyszysz słowa, które śpiewałam

Zabawne, jak ludzie zaczynają słuchać, kiedy już nie żyjesz

Gdybym umarła młodo, pogrzebcie mnie w satynie

Połóżcie mnie w łóżku usłanym różami

Zatopcie mnie w rzece o świcie

Odeślijcie mnie ze słowami miłosnej piosenki

Uch, och (uch, och)

Ballada gołębicy (uch, och)

Odejdź w pokoju i miłości

Pozbieraj swoje łzy, trzymaj je w kieszeni

Zachowaj je na czas, kiedy naprawdę będziesz ich potrzebować, och

Ostry nóż krótkiego życia

Cóż, widocznie miałam już wystarczająco dużo czasu

Więc ubierzcie się dobrze chłopcy, a ja założę moje perły

*The band perry – If i die young

Ludzie zaczęli klaskać. Przez całą piosenkę, nie odwróciłam wzroku od mojego przyjaciela. Po jego policzkach zaczęły płynąć łzy. Został sam przy stoliku, reszta poszła tańczyć. Oddałam mikrofon, zeszłam ze sceny, ignorując okrzyki "bis, bis!"

- Och, zamknijcie się! - pomyślałam.

Podeszłam do niego, stanęłam przed nim i popatrzyłam mu w oczy.

- Dobrze się bawiłaś? - spytał.

Widać, że był wściekły, że nie może powstrzymać łez. Przybliżyłam się i delikatnie wytarłam kciukiem jedną z nich. Popatrzył na mnie, już nie wściekły, lecz zdziwiony. Powoli odeszłam. Odwróciłam się jeszcze. Wciąż na mnie patrzył. Posłałam mu spojrzenie po brzegi przepełnione bólem. Było już ciemno. Wracałam do domu Shauny, nie czekając na nią samą. Dziwne, że nie rozpoznali mojego głosu, gdy śpiewałam. Gdy już władałam klucz w zamek, znów dopadły mnie moje wizje. Tym razem nie tak silne. Bolało, ale ból był do zniesienia. Zobaczyłam bar, z którego co dopiero wyszłam. Widziałam nasz stolik. Tak jak wcześniej siedział przy nim Nathan. Zobaczyłam coś co, gdybym była staruszką, wywołałoby u mnie palpitacje serca, albo zawał. Strop nad Nathan'em zawalił się, przygniatając chłopaka. Gdy obraz zniknął, wolałam nie ryzykować i szybko zadzwoniłam do Shauny. Odebrała po kilku sygnałach.

- Shauna! Tu Zo... Corin. Zabierz szybko Nathan'a ze stolika! STROP SIĘ ZAWALI! NA NIEGO! Szybko, Shauna!

- Słucham?! Już go zabieram! - usłyszałam w słuchawce.

Shauna się rozłączyła. Weszłam do domu. Zamknęłam drzwi i tak poprostu zaczęłam się modlić. Nie wiem, jakie znaczenie miały wtedy modlitwy, ale zrobiłam to pod wpływem impulsu, nagłych przeczuć i uczuć. Nie wiem, ile tak klęczałam, ale gdy usłyszałam szczęk zamka, zerwałam się jak oparzona. Do salonu wpadła Shauna, podbiegła i przytuliła mnie. Odsunęłam ją.

- Shauna, mów co się stało.

- To co mówiłaś. Strop się zawalił. Zabrałam go kilka sekund przed – głos jej drżał.

Werqa Ju