Wiersz w gazecie!

Pochwalę się - nie ma co :).

Nadal jestem bardzo szczęśliwa, bo moja twórczość naprawdę została doceniona. Nie spodziewałam się bynajmniej takich wyników, ale - od początku.
W październiku wzięłam udział w Konkursie Literackim. Wybrałam dwa wiersze: Kilka małych cudów i By zobaczyć twarze ludzi. Było to spotkanie ogłaszane w mojej szkole, więc poczułam się co najmniej dziwnie, gdy na sali zobaczyłam same "starsze osoby". To uświadomiło mi, jak niewiele młodzieży pisze wiersze, interesuje się poezją, jest wrażliwą na piękno i cierpienia świata. No więc, siedziałam i siedziałam i siedziałam... W końcu przeczytaliśmy swoją twórczość. Gdy wyszłam na scenę, słyszałam tylko jak przyjaciółki robią zdjęcia mini-aparatem. Cyk. Cyk. CYK. Miałam ochotę wrzasnąć, żeby się ogarnęły, ale... w końcu to jakieś wsparcie. ♥
Przejdę od razu do zakończenia, żeby was nie zanudzić :). Wyniki czytane były od końca, więc siedziałam jak na szpilkach. Gdy ogłoszono drugie miejsce, pomyślałam sobie: No kończcie już, chcę wrócić do domu i zjeść czekoladę.!
Nie wierzyłam w siebie, choć to nie był jeszcze koniec. Byłam naprawdę bliska wyjścia z sali. Powiedziałam do Patrycji: Idziemy już? I tak nie wygram, więc po co tu siedzieć?
W chwili, gdy skończyłam mówić to zdanie, wyczytano pierwsze miejsce. Weronika.
Potem była moja słynna mina, która zdradzała to, że w siebie nie wierzę. Szczęka mi opadła, a na scenie jedynie usiłowałam się nie rozryczeć.
W konkursie brało udział jakieś 10 osób (starszych pań, od młodości piszących), może więcej. Każdy czytał po 2 swoje wiersze.
Przyszła jakaś małolata i zgarnęła pierwsze miejsce.
I jej wiersz został wydrukowany w gazecie.

Proszę, nie budźcie mnie, to sen, prawda?

Książki, którymi mnie obdarowano :)

Taka sobie gazeta...

Nie śmiejcie się z mojego 'profesjonalnego' zamalowywania... :o

+ piękna piosenka: Elaiza - Goodbye

" I wake up every morning
Remembering your face
 I'm looking out of the window
Thinking about things I can't erase (...)"

"Budzę się każdego ranka
pamiętając Twoją twarz
wiatr na zewnątrz wieje,
a ja myślę o rzeczach których

 nie mogę wymazać (...)"

 Werqa Ju